Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Een overwerkte sloeber, die zich met de verkeerde schoenen aan, langs een veld schor heeft staan schreeuwen bij een onbesliste voetbalwedstrijd tussen een aantal culturele minderheden, die op school de toiletten molesteren en hopen dat hij zijn nek breekt, als hij over het beijzelde schoolplein de fietsenstalling tracht te bereiken, die hem des ochtends nog de huid vol scholden, om hem des middags te beschuldigen van ongewenste intimiteiten, omdat hij een paar koekjes heeft aangenomen van een Marokkaans meisje, dat in de klas gepest wordt en thuis mishandeld, terwijl hij ook nog grote kans loopt om de volgende dag van haar vader een slag voor zijn hoofd te krijgen, omdat hij haar geen vwo-advies heeft gegeven, en die bij thuiskomst meteen zijn tas moet inpakken, om de volgende dag, met alle brugklassers, voor een week naar de Veluwe te vertrekken, als invaller voor een ziekgemelde collega, die thuis zit te kijken naar opwindende adult movies, waarin ongehoorzame meisjes moeten nablijven en strenge leraren er de zweep over leggen, die sloeber, die eerst nog 84 telefoontjes moet voeren om alle geslaagde leerlingen er stuk voor stuk van op de hoogte te brengen dat ze toch nog een zesje hebben gehaald, nadat hij er 0 heeft moeten bellen met de mededeling dat het vwo-advies, achteraf bezien, waarschijnlijk toch niet het juiste advies is geweest, een telefonade die bijna 5 uur in beslag gaat nemen, uitgaande van 3 minuten per gesprek, maal 93. Arme onderwijsman, arme sloeber. Met wallen onder zijn ogen neemt hij het applaus na de musical in ontvangst, met een zeurende koppijn verschijnt hij na het eindexamenfeest weer voor de klas. En als hij dan ten slotte, twee jaar voordat zijn prepensioen hem wordt afgepakt, op een vrijdagmiddag, achter in de klas, plotseling ineenzakt en met zijn hoofd in de prullenbak aan een hartstilstand bezwijkt, kan hij tijdens de crematieplechtigheid net niet meer horen dat hij heus wel wat heeft betekend.

L.H. Wiener, Eindelijk volstrekt alleen, p. 106/107
 

Deze bijdrage vervaardigde Wiener naar aanleiding van de campagne 'Je groeit in het onderwijs'.

Ook ik werd er indertijd door 'getroffen' en stelde dit samen:

 
Volkskrant van zaterdag, kleurenbijlage.
 
Een advertentie.
Een advertentie voor het beroep van leraar.
 
Met als tekst
 
Je hoeft niemand te vertellen dat kinderen veel opsteken op school. Maar dat ook degene die vóór de klas staat veel leert en zich ontwikkelt, wordt vaak vergeten. Terwijl juist die wisselwerking tussen leerling en leerkracht het vak zo interessant maakt. Als leerkracht ervaar je hoe eerlijk, spontaan en open je leerlingen kunnen zijn. En hoe verrassend anders ze je naar dingen kunnen laten kijken. In het onderwijs leer je de allerlaatste trends kennen, andere culturen en niet in de laatste plaats: jezelf. Geïnteresseerd? Bel voor meer informatie of voor de uitgebreide voorlichtingsbrochure 0800-8051. Of kijk op
www.leraar.nl
 
Om dan tot de conclusie te komen
 
groeit
 
Tja, en hoe visualiseer je dit nu?
Zo.
 
Met de volgende docent(e)-kreten
kreten
 
En deze leerling-opmerkingen
leerlingkreten
 
Edwin en Marjan, dus
 
Hier zijn zij:
 
De totale afbeelding paste niet eens op mijn scannertje; maar zoiets is het:
 
edwinenmarjan
 
Als je wat nader kijkt vraag je je af: Wie bij het reclamebureau heeft nu zo'n locatie uitgezocht?????
Wie heeft nu gekozen voor zo'n opstelling, weergave?
 
En wie heeft het nu in het hoofd gehaald om hem als achtergrond dit mee te geven
opengewerkt
 
en haar dit
geraamte
 
En wie vond het wel aardig om een bureau te kiezen met dit soort kreten??
 
love ballen hartje
 
Wie dacht: "Uitstekend, Edwin, zo sta je er goed op, om de boodschap uit te dragen"??
edwin
en wie riep nu: "Goed zo, Marjan, prima die blik, even vasthouden, zo"
marjan
Tja, het is waar.
Je hoeft niemand te vertellen dat kinderen veel opsteken op school. Maar dat ook degene die vóór de klas staat veel leert en zich ontwikkelt, wordt vaak vergeten. Terwijl juist die wisselwerking tussen leerling en leerkracht het vak zo interessant maakt. Als leerkracht ervaar je hoe eerlijk, spontaan en open je leerlingen kunnen zijn. En hoe verrassend anders ze je naar dingen kunnen laten kijken. In het onderwijs leer je de allerlaatste trends kennen, andere culturen en niet in de laatste plaats: jezelf.
 
En hoe mag Marjan zichzelf dan leren kennen?
Op deze wijze voor haar leerlingen gezeten.
stoel
 
Ach, leraar: een fijn beroep, lijkt me.
 
terug